تبلیغات
مهندسی برق - پست های فشار قوی
 
مهندسی برق
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : سعید رحمانی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

1-2- تقسیم بندی پستها:

پستهای فشار قوی از دو نظر تقسیم بندی می‌شوند:

1-               از نظر عایقی

2-               از نظر محل نصب

پستهای فشار قوی از نظر نوع عایق سه می‌باشند:

1-        پستهای فشار قوی معمولی(Conventional) كه در آنها فاصله بین فازها و مدارهای مختلف توسط هوا عایق شده است. این پستها در همه سطوح ولتاژی ساخته می‌شوند.شكل زیر نمونه‌ای از پست معمولی را نشان می‌دهد.

  2-         پستهای فشار قوی گازی(Gas Insulated Substation-GIS). در این پستها به جای هوا، از گاز 6SF بعنوان عایق استفاده میشود. كلیه تجهیزات درون كپسولهای محتوی گاز6SF با فشار مناسب قرار دارند و عایق بین نقاط برقدار نسبت به یكدیگر گاز6SF می‌باشد كه قدرت عایقی آن حدوداً سه برابر هوا می‌باشد. اینگونه پستها در همه سطوح ولتاژی ساخته میشود ولی برای ولتاژهای بالاتر از 66 كیلو ولت كاربرد آن رایج‌تر است.شكل(1-2) نمونه‌ای از پست گازی را نشان می‌دهد.

3-        پست‌های تركیبی (Hybrid) كه در واقع تركیبی از دو نوع فوق میباشند. در اینگونه پستها از تجهیزات مانند شینه ها و كلیدهای قدرت در كپسولهای گاز6SF قرار دارند و سایر تجهیزات بصورت معمول میباشند. این پستها برای ولتاژهای بالاتر از 245 كیلو وات استفاده می‌شود.

پستهای برق از نظر محل نصب تجهیزات به دو دسته تقسیم می‌شوند:

·                   پستهای داخلی (Indoor Substation)

·                   پستهای بیرونی (Outdoor Substation)

پستهای داخلی معمولی تا ولتاژ 110 كیلو ولت ساخته می‌شود ولی استفاده از این پست‌ها تا ولتاژ 33 كیلو ولت بیشتر رایج است. در این پست‌ها تجهیزات قدرت در داخل یك ساختمان نصب می‌گردند و از نظر ساختار و وضعیت فیزیكی تجهیزات میتوان به سه دسته پست باز، نیمه باز و بسته تقسیم بندی كرد. در  پست باز تجهیزات عمده كه شامل كلیدهای قدرت و شینه بندی و ترانسهای اندازه‌گیری می‌باشد كاملاً، رونت می‌شود و جهت حفاظت افراد از نزدیك شدن به تجهیزات برق‌دار از صفحات مشبك فلزی به‌ عنوان محافظ استفاده می‌شود.

 در پست نیمه باز فقط شینه بندی كه عموماً، در بالاترین قسمت نصب میگردد، قابل روئت بوده و سایر تجهیزات تا ارتفاع دسترسی توسط دیوار یا مواد عایقی نسوز پوشانیده شده و دیده نمیشود، در پست‌های بسته كلیه قسمت‌های برق‌دار یعنی تمام تجهیزات و شینه‌بندی درون تابلو‌های فلزی كه از همه طرف مسدود می‌باشد قرار دارند.

پست‌های داخلی گازی تا ولتاژ بالاتر از 800 كیلو ولت نیز ساخته می‌شود. از آنجائیكه كلیه تجهیزات درون كپسولهای گاز6SF قرار دارند امكان تماس سهوی با قسمت‌های برق‌دار به‌ هیچ وجه وجود ندارد.

در پست‌های بیرونی كلیه تجهیزات در یك محوطه فضای باز كه محدوده آن Switchyard نامیده می‌شود نصب می‌گردند. این پست‌ها عموماً برای ولتاژهای بالاتر از 66 كیلو ولت ساخته می‌شوند. در چنین سطح ولتاژی بدلیل ازدیاد حجم تجهیزات و همچنین رعایت فاصله اطمینان قسمت‌های برق دار و نیز پائین آوردن هزینه تمام شده ساخت پست و ملاحظات فنی دیگر بطور عمده از پست‌های بیرونی استفاده  می‌گردد.شكل(1-6) بخشی از یك پست بیرونی معمولی را نشان می‌دهد.

 

 

1-4-1- پست‌های داخلی باز و نیمه باز

 در این پست ها ترانسفورماتورهای قدرت در اطاق‌های جداگانه نصب می‌گردند و شینه‌بندی و سایر تجهیزات در یك سالن قرار می گیرند. شبنه بندی معمولاً در بالاترین قسمت نصب می‌گردد و تجهیزات مربوط به یك انشعاب شامل بریكر، دیسكانكتها، ترانسهای ولتاژ و جریان وسایل در یك قسمت مشخص و محدود كه سلول نامیده میشود نصب می‌گردند. هر سلول از سلولهای مجاور بوسیله تیغه اجری و یا صفحات فلزی یا عایقی نسوز جدا میشود. در هر سلول معمولاً دو بخش وجود دارد یكی مربوط به تجهیزات قدرت و دیگری بخش تجهیزات كنترل و حفاظت كه در قسمت جلو سلول در دسترس متصویان پست است. این دو بخش باید كاملاً از یكدیگر جدا باشند بنحوی كه امكان تماس سهوی با قسمتهای تحت ولتاژ قدرت وجود نداشته باشد. كلیه سلولها در مجاورت یكدیگر و در وسط سالن قرار داده می شوند بنحوی در دو طرف دو راهرو ایجاد میگردد كه امكان دسترسی به تجهیزات كنترل و حفاظت و نیز تجهیزات قدرت را بهنگام تعمیرات، فراهم می‌كند.

1-4-2- پست‌های داخلی بسته

 در پست‌های داخلی بسته همچنانكه قبلاً اشاره شد كلیه تجهیزات قدرت و همچنین وسایل مربوط به كنترل و حفاظت پست در تابلوهای فلزی نصب می‌گردند. معمولاً در هر تابلو وسایل یك انشعاب از شین قرار داده می‌شود كه عموماً، شامل بریكر، دیسكانت زمین، ترانس جریان و ولتاژ می‌باشد. بریكر در تابلو یا بصورت ثابت و یا بصورت كشوئی قرار می‌گیرد. بریكرهای كشوئی دارای مزیتهائی نسبت به نوع ثابت هستند از جمله اینكه نیازی به دیسكانت در طرفین بریكر نیست و همچنین در صورت بروز نقصی در بریكر براحتی با بریكر مشابه قابل تعویض می‌باشد. هر تابلو به چند بخش مجزا از هم تقسیم می‌گردد كه در  جلوگیری از پیشروی جرقه موثر است. هر یك از تجهیزات مانند بریكر، ترانس جریان و ولتاژ و شینه‌ها و وسایل مربوط به كنترل و حفاظت در بخش مخصوص بخود قرار می‌گیرد. برای جلوگیری از فشار داخلی خیلی زیاد در صورت بروز جرقه یا تخلیه الكتریكی، در سقف تابلو دریچه‌هائی تعبیه می‌گردد كه یا مشبك بوده و یا تحت فشار زیاد باز می‌شوند.

 بطور كلی پست‌های داخلی بسته نسبت به پستهای داخلی باز و نیمه باز محاسنی دارند كه مهمترین آنها عبارتند از:

·                   امكان تماس سهوی افراد با تجهیزات وجود ندارد.

·                    امكان برخورد جرقه به قسمتهای بیرون از تابلوها به حداقل می‌رسد.

·           فضای لازم جهت یك تابلو یا سلول بسته به علت نزدیكتر بودن تجهیزات نسبت به سلول‌های باز و نیمه باز معمولاً كمتر است.

·                   به علت بسته بودن تابلوها تجهیزات كمتر در معرض آلودگی‌های محیطی مانند دود و گرد و غبار می‌باشند.

·           چون تجهیزات و وسایل قبلاً در تابلوها جاسازی و نصب میگردد، نصب تابلوها و بهره برداری از آنها به سهولت و در حداقل زمان صورت می‌گیرد.

از معایب این پست‌ها این است كه امكان نظارت مستقیم بر وضعیت تجهیزات وجود ندارد و ضمناً وسایل تابلوهای ساخت كارخانجات مختلف معمولاً قابل تعویض با یكدیگر نیستند در حالیكه در سلول‌های باز و نیمه باز میتوان از تجهیزات كارخانجات مختلف استفاده نمود. بطور كلی با توجه به مزایای پست‌های بسته نسبت به پست‌های باز و نیمه باز در حال حاضر در اكثر موارد از پستهای بسته بخصوص با بریكرهای كشوئی استفاده می‌شد. پستهای بسته معمولاً تا ولتاژ 33 كیلو ولت  ساخته می‌شوند.

1-4-3- پستهای گازی( داخلی و بیرونی)

در پست‌های گازی كلیه تجهیزات قدرت درون كپسولهای محتوی گاز6SF كه قدرت عایقی آن تقریباً سه برابر هوا می‌باشد قرار می‌گیرند. به این ترتیب فاصله قسمت‌های برق‌دار با یكدیگر در درون كپسولهای پر از گاز به مراتب كمتر از فاصله‌های لازم در پستهای معمولی می‌باشد و در مجموع تجهیزات فضای بسیار كمتری را اشغال می‌كنند.

پست‌های گازی تقریباً از سال 1960 میلادی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. مهمترین مزایای پست گازی نسبت به پست معمولی عبارتند از:

·                   فضای كمتر جهت نصب تأسیسات كه در حدود 10 تا 15 درصد یك پست معمولی در همان سطح ولتاژ می‌باشد.

·           چون كلیه تجهیزات درون كپسول‌های گاز قرار دارند آلودگی‌های محیطی روی آنها تأثیری ندارد و بنابراین به تمیز كاری و سرویسهای دوره‌ای نیازی نیست.

·                    امكان تماس سهوی پرسنل با تجهیزات برق‌دار وجود ندارد.

·           نصب و بهره برداری از پست به علت آماده بودن كلیه تجهیزات درون كپسول‌های سبك وزن آلومنیومی، بسیار سریع انجام می‌شود.

1-4-4- پستهای معمولی بیرونی

نكته اساسی درباره تجهیزاتی كه در پستهای بیرونی استفاده میشوند این است كه كلیه تجهیزات بایستی در برابر شرایط مختلف آب و هوائی مناطق مقاوم باشند.

كلیه تجهیزات معمولاً در ارتفاعی نصب می‌شوند كه قسمت زمین شده آنها(قسمتهای فلزی تجهیزات) از سطح تمام شده پست حداقل 230 سانتیمتر فاصله داشته باشد، به این ترتیب امكان تماس سهوی با  قسمت‌های تحت ولتاژ فشار قوی وجود ندارد. برای ایجاد این ارتفاع در پست بیرونی تجهیزات روی پایه‌ها یا اسكلت فلزی با ارتفاع مناسب در هوای آزاد نصب می گردند. برای انجام اتصالات و ارتباط بین تجهیزات و نیز شینه‌بندی از سیم رشته‌ای همانند خطوط انتقال یا لوله آلومنیومی استفاده می‌شود.

 

 بطور كلی پست‌های فشار قوی بگونه‌ای طراحی می‌گردند كه موارد مهم زیر در آنها رعایت گردد:

·          انجام عملیات لازم مانند نظارت بر وضعیت پست، صدور فرمانهای قطع و وصل به كلیدهای قدرت، كنترل و حفاظت سیستم، نقل و انتقال لوازم و تجهیزات، توسعه و انجام تعمیرات دوره‌ای و سرویس تجهیزات براحتی امكان پذیر باشد.

·           حداقل فواصل مجاز جهت قطعات و تجهیزات تحت ولتاژ با یكدیگر و با زمین مطابق جداول استاندارد رعایت شود.

·           متصدیان پست از نظر برق گرفتگی در اثر تماس سهوی با قطعات تحت ولتاژ و یا پتانسیلهای ناشی از اتصال كوتاه زمین به خوبی حفاظت شده باشند.

·                    هزینه‌های تمام شده پست ضمن حفظ كیفیت تجهیزات، به حداقل مقدار خود برسد.

 





نوع مطلب : پست، 
برچسب ها :

       نظرات
چهارشنبه 7 اردیبهشت 1390
سعید رحمانی